Er gaan veel verhalen en geruchten rond over de regelgeving t.b.v. het vervoer van duikcilinders. Het gaat hier dan vaak om het hoe en wat tijdens het vervoeren, denk aan het vast zetten van de cilinders in de auto, hoeveelheid flessen, eigen gebruik of niet, etc. Er zijn verschillende verhalen over het vervoeren in het buitenland en dan met name Duitsland.
In dit verhaal probeer ik wat duidelijkheid te scheppen over de diverse regels en uitzonderingen welke van toepassing zijn op ons duikers.
Ik ben dit gaan uitzoeken i.v.m. de verhalen rond het vervoeren van duikflessen in Duitsland. Ik zelf ga dit jaar met de auto op vakantie en neem mijn duikspullen mee en dus ook mijn flessen. Het verhaal gaat rond dat in Duitsland de flessen dusdanig dienen vast gezet te worden dat bij een ongeluk deze flessen op de plaats blijven. Als dit zo is zou ik toch wat aanpassingen moeten verrichten aan mijn auto of geen flessen mee nemen, dit laatste scheelt natuurlijk wel bandstof. Om mijn vraag beantwoord te hebben heb ik contact opgenomen met de Inspectie van Verkeer en Waterstaat met de hoop mij een antwoord te kunnen geven.
Inderdaad kreeg ik enkele dagen later een antwoord, echter kreeg ik het complete boekwerk: “Algemene bepalingen en bepalingen betreffende gevaarlijke stoffen en voorwerpen” Hieruit blijkt dus al dat een perslucht cilinder onder de categorie “gevaarlijke stoffen behoort” Ik heb deze bepaling door genomen en geprobeerd samen te vatten.
Aller eerst even wat termen op een rij en wat deze betekenen:
Afneembare tank: een tank - niet zijnde een vaste tank, een transporttank, een tankcontainer of een element van een batterijwagen of een MEGC - met een capaciteit groter dan 450 liter, die is ontworpen voor het vervoer van stoffen om tussentijds opnieuw te vullen en die gewoonlijk slechts kan worden behandeld indien de tank leeg is;
Drukhouder: een verzamelterm die flessen, grote cilinders, drukvaten, gesloten cryo-houders en flessenbatterijen omvat;
Drukvat: een gelaste verplaatsbare drukhouder met een waterinhoud van meer dan 150 liter en niet meer dan 1.000 liter (bv. cilindervormige houders met rolbanden, bolvormige houders op sleden);
Fles (cilinder): een verplaatsbare drukhouder met een waterinhoud van niet meer dan 150 liter;
Flessenbatterij (cilinderpakket): een verzameling van flessen die aan elkaar zijn bevestigd en onderling door een verzamelleiding zijn verbonden en die als ondeelbare eenheid wordt vervoerd. De totale waterinhoud mag niet meer bedragen dan 3.000 liter, met uitzondering van batterijen bestemd voor het vervoer van giftige gassen van klasse 2 (de groepen beginnend met de letter T overeenkomstig 2.2.2.1.3) die moeten worden beperkt tot 1.000 liter waterinhoud;
Gas: een stof die
a) bij 50 °C een dampdruk bezit hoger dan 300 kPa (3 bar), of
b) bij 20 °C en de standaarddruk van 101,3 kPa volledig gasvormig is;
Grootste inhoud: grootste binnenvolume van houders of verpakkingen, met inbegrip van grote verpakkingen en IBC‘s, uitgedrukt in m³ of liters;
Klasse 7: gevaarlijke stoffen van de categorie 7, onder deze categorie vallen alle radioactieve stoffen
Wat zeggen al deze termen nu? Aller eerst is het belangrijk om te weten hoe onze duikfles welke wij gebruiken genoemd word, uit bovenstaande termen is dit dus een “Fles” een verplaats bare drukhouder met een water inhoud van niet meer dan 150 liter. Het mag duidelijk zijn dat wij nooit zullen duiken met een enkele fles groter dan 150 liter water inhoud. Een dubbelset wordt benoemd als een “Flessenbatterij” de totale water inhoud van een flessenbatterij welke vervoerd wordt mag nooit meer zijn dan 3.000 liter (water inhoud).
Reëel gezien mogen wij dus een dubbelset vervoeren bestaande uit een 20 flessen van 150 liter, dat is 600.000 liter lucht bij 200 bar. Dit zal al niet in een gemiddelde auto passen en is met recht dan ook een hernia pakket te noemen. Met de bovenstaande kennis kunnen we al heel wat regels welke genoemd staan in de “ADR”
Wat is nou het ADR?
Het ADR is het verdrag voor het internationale vervoer van gevaarlijke stoffen over de weg. ADR is de afkorting van ‘Accord européen relatief au transport international de marchandises Dangereuses par Route’. Volgens het ADR moeten stoffen en producten worden ingedeeld op basis van hun gevaareigenschappen. Niet met name genoemde stoffen worden in het ADR geclassificeerd onder een verzamelnaam, zoals bijvoorbeeld ‘UN 1993 Brandbare vloeistoffen, N.E.G. (niet elders genoemd)’. De ADR indeling of classificatie is vervolgens de basis voor de vervoersvoorwaarden.
Dit is dus een internationaal verdrag wat door meerdere landen is ondertekend en dus ook wettelijk geldig is, een aantal van deze landen waar dit verdrag geld zijn: Nederland, België, Duitsland, Denemarken, Kroatië, Frankrijk, Luxemburg, Engeland, Ierland,Italië, Oostenrijk, Slovenië en nog mee. Wil je de complete lijst met landen lezen welke dit verdrag hebben ondertekend dan is deze op internet te vinden via adres: http://www.unece.org/trans/conventn/legalinst_53_TDG_ADR.html
Vrijstellingen
Hieronder een paar stukken uit het ADR welke betrekking hebben op vrijstellingen, ik heb hier alleen de op duikers van toepassing zijnde vrijstellingen weer gegeven.
1.1.3 Vrijstellingen
1.1.3.1 Vrijstellingen die samenhangen met de aard van het vervoersproces
De voorschriften van het ADR zijn niet van toepassing op:
a) vervoer van gevaarlijke goederen, verricht door particulieren, indien deze goederen zijn verpakt voor de verkoop in de detailhandel en zijn bestemd voor hun persoonlijk of huishoudelijk gebruik dan wel voor recreatie of sportactiviteiten, op voorwaarde dat maatregelen zijn genomen om elke lekkage van de inhoud onder normale vervoersomstandigheden te verhinderen. Gevaarlijke goederen in IBC's, grote verpakkingen of tanks worden niet beschouwd als te zijn verpakt voor verkoop in de detailhandel;
c) vervoer, verricht door ondernemingen, dat ondergeschikt is aan hun hoofdbedrijfsactiviteit, zoals leveringen aan of retourleveringen van bouwplaatsen, of in verband met toezicht, herstel of onderhoud, in hoeveelheden van ten hoogste 450 liter per verpakking en met inachtneming van de in 1.1.3.6 genoemde hoogst toelaatbare hoeveelheden. Er moeten maatregelen worden genomen om elke lekkage van de inhoud onder normale vervoersomstandigheden te verhinderen. Deze vrijstellingen zijn niet van toepassing op klasse 7.
Deze vrijstelling geldt echter niet voor vervoer, door bedoelde ondernemingen verricht ten behoeve van hun eigen toelevering of externe dan wel interne distributie;
e) vervoer in noodgevallen, bedoeld om mensenlevens te redden of ter bescherming van het milieu, mits alle maatregelen zijn genomen om ervoor zorg te dragen dat dit vervoer volkomen veilig geschiedt.
Het belangrijkste wat wij uit deze vrijstelling kunnen halen is dat de voorschiften niet voor ons van toepassing zijn, dit omdat wij de flessen vervoeren voor eigengebruik, de maximale hoeveelheden niet behalen, etc. Wel dienen de flessen degelijk neer gelegd zodat deze tijdens normaal transport niet kunnen rollen/verschuiven.
Kort samen gevat, wij als duikers mogen onze eigen flessen vervoeren zonder aanpassingen aan de auto te hoeven verrichten. Ook hoeven flessen niet op een dusdanige manier vast gezet te worden dat ten tijde van een ongeluk de flessen niet kunnen verplaatsten. Wel moet er voor gezorgd worden dat de flessen tijdens normaal transport stevig liggen. Deze regels zijn in veel landen van toepassing.
Het ADR is te vinden op internet: http://www.ivw.nl/Images/ADR2007_tcm247-245834.pdf
De landen welke dit verdrag hebben ondertekend zijn terug te vinden via: http://www.unece.org/trans/conventn/legalinst_53_TDG_ADR.html
Ik hoop dat op deze manier voor iedereen duidelijk is wat de wet en regelgeving is voor het vervoer van duikflessen, voor zowel in Nederland als in het buitenland.
